جستجو در دسته بندی ها
تب‌ روماتیسمی‌ چیست؟
 تب‌ روماتیسمی‌ چیست؟

 تب روماتیسمی یک عارضه التهابی عفونت با استرپتوکک گروه آ که بسیاری از اعضای بدن، به‌خصوص مفاصل و قلب را درگیر می‌سازد. عفونت‌های استرپتوکوکی مسری است ولی تب روماتیسمی حالت مسری ندارد. این بیماری هم کودکان و هم بزرگسالان را می‌تواند مبتلا سازد.

 

 

علل بیماری

 

 

تب روماتیسمی از یک عفونت استرپتوکوکی قبلی (معمولاً عفونت گلو) که ۶-۱ هفته قبل از بروز علایم تب روماتیسمی رخ می‌دهد ناشی می‌گردد. این اختلال، یک اختلال خودایمنی است که در آن پادتن‌های تولیدشده بر ضد باکتری استرپتوکوک بر ضد مفاصل و قلب نیز واکنش نشان می‌دهند.

 

 

 

عوامل خطرساز

 

 

تغذیه نامطلوب.
سابقه خانوادگی تب روماتیسمی.
زندگی در شرایط پرجمعیت یا غیربهداشتی.
داشتن استعداد ابتلای عفونت‌های تنفسی فوقانی.
عفونت‌های استرپتوکوکی درمان‌نشده یا ناقص درمان‌شده.

 

 

 

پیشگیری

 

 

در مورد هر نوع عفونت گلو به‌خصوص در کودکان کشت گلو از نظر استرپتوکوک باید انجام شود.
درمان آنتی‌بیوتیکی فوری هر عفونت استرپتوکوکی، از جمله عفونت‌های پوستی. عفونت‌های استرپتوکوکی باید با آنتی‌بیوتیک (معمولاً پنی‌سیلین) خوراکی به‌مدت ده روز یا تزریق نوع طولانی‌اثر آن درمان شوند.

 

 

 

درمان

 

 

بررسی‌های تشخیصی ممکن است شامل آزمایش‌های خون، کشت گلو و نوار قلب و رادیوگرافی قفسه سینه و قلب باشد. هیچ آزمون اختصاصی برای تشخیص تب روماتیسمی وجود ندارد.
در موارد خفیف، مراقبت در منزل کافی است ولی در موارد شدید ممکن است بستری در بیمارستان لازم باشد.
درجه حرارت بیمار و تعداد نبض او را روزانه اندازه‌گیری کرده و برای ارایه به پزشک ثبت نمایید.
اگر بیمار گلودرد یا سرفه دارد از یک دستگاه مرطوب‌کننده با بخار سرد استفاده کنید. دستگاه مرطوب‌کننده را هر روز تمیز کنید.
بهداشت دهانی مطلوب مهم است.

 

 

 

رژیم غذایی

 

 

رژیم مایعات با غذاهای نرم در مراحل اولیه بیماری که به‌تدریج به یک رژیم عادی غنی از پروتئین، کالری و ویتامین‌ها تغییر داده می‌شود.
رژیم غذایی کم‌نمک در صورتی که بیمار دچار کاردیت (التهاب قلب) باشد، توصیه می‌شود.

 

 

 

فعالیت درزمان ابتلا به بیماری

 

 

تا هنگامی که بررسی‌ها نشان دهد بیماری فروکش کرده است بیمار باید در بستر استراحت نماید. مدت استراحت لازم به این منظور معمولاً ۵-۲ هفته است ولی در برخی موارد به ماه‌ها استراحت نیاز است. مهیا کردن یک لگن یا توالت کنار بستر باعث می‌شود که بیمار مجبور نباشد برای رفتن به توالت از بستر برخیزد.

 

 

 

درچه زمانی باید به پزشک مراجعه نمود

 

 

اگر شما یا کودک شما دارای علایم تب روماتیسمی باشد.
بروز علایم زیر در طی درمان‌:
ـ ورم پا و پشت.
ـ کوتاهی نفس.
ـ استفراغ یا اسهال.
ـ سرفه.
ـ درد شدید شکم.
ـ تب.

 

 

 

عواقب موردانتظار

 

 

عفونت‌های استرپتوکوک معمولاً با درمان قابل علاج هستند. تب روماتیسمی قابل درمان است ولی قابل علاج (درمان قطعی) نیست. این عارضه در عرض ۱۲-۲ هفته فروکش می‌نماید. در بعضی موارد، تب روماتیسمی ممکن است به دریچه‌های قلبی آسیب بزند. دریچه آسیب‌دیده را می‌توان با جراحی تعویض کرد. در موارد نادر تب روماتیسمی حتی با درمان می‌تواند کشنده باشد.

 

 

 

عوارض احتمالی

 

 

آسیب دایمی دریچه‌های قلب که منجر به نارسایی احتقانی قلب می‌گردد.
حملات بعدی تب روماتیسمی حاد در پی عفونت مجدد با استرپتوکوک.